Occidente no huele lo que se está cocinando en Eurasia
Pepe Escobar, escritor y periodista de “Asian Times”
Hace
sólo unos días, aconteció un cambio geopolítico tectónico en Astana,
Kazajstán, y sin embargo la fuerte ondulación sísmica apenas ha sido
registrada por los círculos atlantistas. (máis...)
vc
Este sitio emplea cookies de Google para prestar sus servicios, para personalizar anuncios y para analizar el tráfico. Google recibe información sobre tu uso de este sitio web. Si continúas utilizando este sitio web, se sobreentiende que aceptas el uso de cookies.
viernes, 23 de junio de 2017
miércoles, 22 de marzo de 2017
INTERVENCIÓN DE ROMÁN ALONSO NUN ACTO DE SOLIDARIEDADE COS ESTIBADORES
INTERVENCIÓN
NUN ACTO DE SOLIDARIEDADE COS ESTIBADORES
O
martes, día 14 de marzo, tivo lugar un acto en Vigo organizado polo
PCG en solidariedade coa loita da estiba.
Por
miña parte fixen unha intervención breve como Secretario Político
Comarcal. Dado que tiñamos un compromiso de tempo, limiteime a ler
un texto previamente preparado. Con posteridade houbo camaradas que
me pediron lles facilitara dito texto da mina intervención. Para
facilitar esta transmisión aproveitei as facilidades deste blog.
Román
Alonso
TEXTO DA INTERVENCIÓN
Boas
tardes.
Dende
o PCG da comarca de Vigo queremos manifestar a nosa plena
solidariedade coa loita dos estibadores polo seu posto de traballo.
Entre
os centos de conflictos públicos ou soterrados que se viven
diariamente no mundo laboral na nosa comarca este ten unha especial
significación para nos e debe ser motivo de estudo polo conxunto da
clase traballadora.
- Non se está dilucidando aquí un problema de convenio no que as posicións da parte empresarial e laborarl son irreconciliables.
- Non se está tratando aquí dun ERE ou proceso de despidos por falta de marxe de beneficio empresarial ou por quebra.
O
que motiva este conflicto é a decisión do goberno de Rajoy de
liberalizar o sector coa única finalidade de favorecer a unhas
empresas multinacionais moi poderosas que ansían facerse con esta
parte de negocio.
E
quéreno facer de xeito que os postos de traballo que desempeñan os
estibadores actuais non lle quedan garantidos.
- É falso polo tanto que si os estibadores van a folga na defensa dos seus dereitos sexan culpables dos engorros económicos ocasionados.
- É falso que a Unión Europea obrigue a privatizar e liberalizar o sector. E verdade que no Tratado de Lisboa - aprobado a espaldas dos pobos, pese ó rexeite que tivera o Tratado de Constitucional en Francia - anímase ós estados a liberalizar canto lles sexa posible, pero non obriga. Por exemplo AENA que era un monopolio público pasou a monopolio privado sen liberalización a libre competencia. O único que esixen é que as empresas estranxeiras non sexan discriminadas respecto das do propio país a hora de concertar prestacións.
Dende
o PCE e PCG estamos contra a UE, porque trátase dun entramado
antidemocrático concebido para prexudicar á clase obreira e
beneficiar ó capital de sectores multinacionais. Pero con todo iso
hai resquicios legais para facer as cousas doutra maneira.
- Ë falso que a Comisión Europea obrigue a aprobar este RD que se leva ó Congreso este xoves. En Bélxica aprobouse en 2016 unha normativa que cumpre os criterios da UE e respecta mellor os dereitos laborais. Sobmetida a referendum obtivo un 85% de apoio dos estibadores. ¿Por qué o goberno do PP non propón unha normativa similar á de Bélxica?.
- Onde sí se impón claramente a liberalización e no TTIP, agora parado por Trump, e no plan CETA. O 15-02-17 aprobouse no Parlamento Europeo - con apoio do PSOE, PP e C´s - o plan CETA entre a UE e Canadá1. Agora falta ser ratificado en cada un dos estados.
- Saudamos a lointa unitaria que os estibadores están levando a cabo.
- Temos que defender e defendemos o dereito dos estibadores a facer as folgas que precisen para defender os seus dereitos laborais. Sabemos que á dereita e ós medios do capital non lles interesan estos dereitos.
- Temos que facer un esforzo de solidariedade explicando no noso entorno a agresión que se pretende facer ós estibadores.
- Por ese motivo pareceunos oportuno facer actos coma este. A partir daquí temos que inundar as RRSS con mensaxes de solidariedade, desmontando as falsedades.
- Si o facemos ben ganaremos esta batalla.
- Dende aquí so nos queda agradecer ós membros do comité de empresa a súa presenza e desexarlle éxito na súa loita que é tamén a nosa loita a loita da clase obreira polo dereito ó traballo.
FORZA
E REPÚBLICA.
MODELO DE MOCIÓN CONTRA A LIBERALIZACIÓN DA ESTIBA
Modelo
de MOCIÓN de apoio aos estibadores e contra a liberalización do
sector facilitado polo PCG da comarca de Vigo a diversos grupos
municipais de Esquerda Unida e Mareas da comarca de Vigo, por si
tiñan a ben presentala nos respectivos concellos.
CONTRA A LIBERALIZACIÓN DO SECTOR DA ESTIBA
D./Dña.________________ Portavoz do Grupo Municipal de _________________ no Concello de _______________, en nome e representación do mesmo, e ao amparo do establecido na normativa aplicable, eleva ao Pleno da Corporación para o seu debate a seguinte
MOCIÓN
En 2010
levouse a cabo a reforma da Lei de Réxime Económico e de Prestación
de Servizos dos Portos de lnterese Xeral do Estado cun amplo apoio
parlamentario, sobre a cal, a sentenza do Tribunal de Xustiza da
Unión Europea do pasado 11 de decembro de 2014 obriga a España a
levar a cabo determinadas modificacións legais e convencionais,
provocando así a incerteza nas empresas portuarias e nas/os
traballadoras/es do sector. A favor da solución do conflito xerado,
nos últimos tres anos realizáronse numerosos encontros entre o
Ministerio de Fomento ou Portos do Estado, a patronal do sector
(ANESCO) e os sindicatos maioritarios da estiba.
Agora
o Goberno do Estado pretende ,coa aprobación dun Real Decreto, levar
a cabo unha reforma no sector da estiba que supoñerá un
despedimento xeneralizado e a precarización do traballo a través de
ETT, nunha iniciativa que só persegue aumentar as ganancias das
empresas multinacionais baixo a escusa da obrigación de ter que
cumprir cunha sentenza do Tribunal de Xustiza Europeo.
Dita sentenza nada ten que ver coas pretensións reais do Goberno, incluso os propios traballadores puxeron sobre a mesa unha proposta que cumpre co dictado polo tribunal pero sen poñer en risco os postos de traballo e sen levar a precariedad ao sector.
É
necesario recordar que a financeira JP Morgan leva anos presionando
ao Goberno para liberalizar o sector da estiba en España. Dita
entidade financeira, a través da súa división Asset Management
Infraestructure lnvestment Group, controla Noatum, o principal
operador portuario de Europa cunha posición de liderado nos portos
españois.
Con
este decreto, o Goberno pretende facer de España o epicentro de
servizos portuarios low cost europeos, onde as pequenas e medianas
empresas estibadoras estarán condenadas xa que só haberá espazo
para as máis grandes.
Por
outra banda, desde boa parte dos medios de comunicación púxose en
marcha unha campaña, tamén ao servizo tamén dos intereses das
entidades financeiras e a patronal, demonizando aos estibadores
mediante un gran número de falacias, manipulacións e afirmacións
destinadas a intoxicar á opinión pública e poñela de parte do
Goberno e da súa reforma.
Ante todo isto, o Concello de ______________ adopta os seguintes
ACORDOS
1.- O Concello de _____________ manifesta a súa total oposición á liberalización do sector da estiba por considerar que esta está feita a medida dos intereses das multinacionais.
2.- Declaramos que a reforma pretendida polo goberno só traducirase en máis precaridad, máis inseguridade laboral e máis ganancias para as multinacionais.
3.- Condenamos a campaña de criminalización desatada contra os traballadores e traballadoras da estiba por parte do Goberno e dos seus medios de comunicación afines.
1.- O Concello de _____________ manifesta a súa total oposición á liberalización do sector da estiba por considerar que esta está feita a medida dos intereses das multinacionais.
2.- Declaramos que a reforma pretendida polo goberno só traducirase en máis precaridad, máis inseguridade laboral e máis ganancias para as multinacionais.
3.- Condenamos a campaña de criminalización desatada contra os traballadores e traballadoras da estiba por parte do Goberno e dos seus medios de comunicación afines.
4.-
O Concello de ______________ defende que o acceso aos postos de
traballo fágase con criterios obxectivos e baremados, nun proceso
transparente e debidamente publicitado; pero que en todo caso
calquera modificación que puidese producirse no sector da estiba
neste sentido, debería procurarse por acordo negociado entre as
partes.
5.- Dar traslado ao Goberno de España, ao Congreso dos Deputados, ao Ministerio de Fomento e ás organizacións sindicais con representación no sector da estiba, así como aos medios de comunicac
5.- Dar traslado ao Goberno de España, ao Congreso dos Deputados, ao Ministerio de Fomento e ás organizacións sindicais con representación no sector da estiba, así como aos medios de comunicac
En
xx, yy-yy-yyyy
domingo, 23 de octubre de 2016
Voten lo que quieran, que el Gobierno secreto no va a cambiar
Publicado: 22 oct 2016
En este episodio de Keiser Report, Max y Stacy hablan del ‘doble
Gobierno’ y de las filtraciones de Wikileaks que atestiguan su
existencia. En la segunda mitad Max prosigue su entrevista al doctor
Michael Hudson sobre su nuevo libro, ‘B de economía Basura’ y sobre los
candidatos a la presidencia de Estados Unidos.(máis...)
miércoles, 19 de octubre de 2016
Noticiero del cambio de orden mundial
El precio de la pérdida de rango
por Thierry Meyssan
por Thierry Meyssan
Washington trata de no perder terreno sin tener que desatar la Tercera
Guerra Mundial para conservarlo, lo cual parece un objetivo imposible de
alcanzar. Moscú le ofrece una puerta de escape en Siria y en Yemen.
Pero si Estados Unidos opta por esa vía, tendrá que abandonar a algunos
de sus aliados. (máis...)
lunes, 10 de octubre de 2016
Apuntes para el XX Congreso del PCE
Jovi Langa, 10 de marzo de 2016
El XIX Congreso del PCE tuvo lugar en 2013, nos hallábamos en un periodo de movilización de la clase obrera contra los efectos de la crisis. Cuando nos reuníamos para aprobar nuestros documentos eramos llamados a reforzar los piquetes de la huelga del servicio de recogida de basuras de Madrid, sirva éste ejemplo como muestra de cual era el papel que desarrollaba el partido en aquel momento concreto. Pese a la debilidad del partido en las últimas décadas, los militantes del PCE dieron lo mejor de ellos mismos por activar las diferentes luchas dando lugar a la mayor oleada de protestas desde la transición. Como consecuencia se obtuvieron en las elecciones europeas unos resultados más que dignos para IU, que multiplicaba su apoyo en votos lo que se traducía en multiplicar también su representación en el parlamento europeo. Algo grave debió ocurrir para que a día de hoy no sea IU, la fuerza electoral en la que se incluye el PCE, la que capitalice el descontento de una sociedad saqueada por las medidas impuestas por la Troika, quien lejos de dar salida a la crisis para la clase obrera, lo que asegura es que se mantenga la ganancia del gran capital. (máis...)
El XIX Congreso del PCE tuvo lugar en 2013, nos hallábamos en un periodo de movilización de la clase obrera contra los efectos de la crisis. Cuando nos reuníamos para aprobar nuestros documentos eramos llamados a reforzar los piquetes de la huelga del servicio de recogida de basuras de Madrid, sirva éste ejemplo como muestra de cual era el papel que desarrollaba el partido en aquel momento concreto. Pese a la debilidad del partido en las últimas décadas, los militantes del PCE dieron lo mejor de ellos mismos por activar las diferentes luchas dando lugar a la mayor oleada de protestas desde la transición. Como consecuencia se obtuvieron en las elecciones europeas unos resultados más que dignos para IU, que multiplicaba su apoyo en votos lo que se traducía en multiplicar también su representación en el parlamento europeo. Algo grave debió ocurrir para que a día de hoy no sea IU, la fuerza electoral en la que se incluye el PCE, la que capitalice el descontento de una sociedad saqueada por las medidas impuestas por la Troika, quien lejos de dar salida a la crisis para la clase obrera, lo que asegura es que se mantenga la ganancia del gran capital. (máis...)
martes, 21 de junio de 2016
El comité de Viza convoca una huelga por el nuevo convenio
La mayoría en el comité de empresa de Viza
(CIG, CC OO y UGT) ha convocado una huelga indefinida (máis...)
domingo, 12 de junio de 2016
ASCENSO Y CAÍDA DE SYRIZA
Stathis
Kouvelakis 11/06/2016
Syriza
llegó al poder en enero de 2015, como un partido de la oposición
política más avanzada hasta el momento contra la austeridad, esro
es, el endurecimiento de las políticas deflacionarias impuestas por
el eje Bruselas-Berlín-Frankfurt. Seis meses después, el gobierno
de Tsipras se vio forzado a aplicar el paquete de austeridad más
duro que Grecia había conocido nunca. Éste fue el resultado
predecible de la contradicción encarnada en el programa de Syriza:
rechazar la austeridad, pero mantener el euro. ¿Por qué fue tan
incapaz Tsipras de promover el mantenimiento dentro de la UE pero
fuera de la Eurozona, la posición adoptada por Suecia, Dinamarca,
Polonia y otra media docena de países europeos? (máis...)
jueves, 2 de junio de 2016
LOA A LA DIALÉCTICA
LOA A LA DIALECTICA
(Bertolt Brecht)
Con paso firme se pasea hoy la injusticia
Los opresores se disponen a dominar otros diez mil años más.
La violencia garantiza: "Todo seguirá igual".
No se oye otra voz que la de los dominadores,
y en el mercado grita la explotación: "Ahora es cuando empiezo".
Y entre los oprimidos, muchos dicen ahora:
"Jamás se logrará lo que queremos".
Quien aún esté vivo no diga "jamás".
Lo firme no es firme.
Todo no seguirá igual.
Cuando hayan hablado los que dominan,
hablarán los dominados.
¿Quién puede atreverse a decir "jamás"?
¿De quién depende que siga la opresión? De nosotros.
¿De quién que se acabe? De nosotros también.
¡Que se levante aquel que está abatido!
¡Aquel que está perdido, que combata!
¿Quién podrá contener al que conoce su condición?
Pues los vencidos de hoy son los vencedores de mañana
y el jamás se convierte en hoy mismo.
TODO CAMBIA, NADA PERMANECE IDÉNTICO ...
miércoles, 11 de mayo de 2016
¡LLAMAMIENTO AL PUEBLO BOLIVARIANO, CHAVISTA, REVOLUCIONARIO!
¡LLAMAMIENTO AL PUEBLO BOLIVARIANO, CHAVISTA, REVOLUCIONARIO!
UNIDOS NOS MOVILIZAMOS CONTRA EL FASCISMO, EL ENTREGUISMO Y LA CORRUPCIÓN
¡TODO EL PODER PARA EL PUEBLO!
(máis...)
jueves, 28 de enero de 2016
jueves, 14 de enero de 2016
El timo del CUPonazo y otros caballos de Troya
Que la CUP salva el “procès”, que se doblega a lo que manda el nacional-catalanismo. ¿De que nos asombramos? Acaso alguien se creyó la pose anticapitalista de la CUP. Me jode tener la razón. Pero lo que más me jode es tanta pusilanimidad y tanto aspaviento. Que la CUP apoyara finalmente un gobierno de Junts pel Síi
o no, no es un problema de coherencia sino de estrategia
independentista, los costes de unas nuevas elecciones habrían sido caros
y la más que previsible incorporación del “EnComùisme” al
proyecto no hubiera sido suficiente para conseguir esa “mayoría
imposible” que ambicionan. Sigamos ingenuos que todo se andará. (ler máis...)
miércoles, 13 de enero de 2016
La Neolengua de la “nueva política”
Por Nicolás García Pedrajas
George
Orwell en su novela 1984 inventó la Neolengua, una forma nueva del
inglés que permitía al gobierno totalitario evitar que nadie se le
opusiera porque ni siquiera existirían las palabras necesarias para
expresar su oposición.(ler máis...)
miércoles, 2 de diciembre de 2015
jueves, 15 de octubre de 2015
Centella no repetirá en el Congreso de los Diputados
José Luis Centella, portavoz de Izquierda Unida en el Congreso de los Diputados, ha hecho público que no quiere repetir como parlamentario en las próximas elecciones generales. (máis...)
viernes, 26 de junio de 2015
IU A GOLPE DE PRIMARIAS ABIERTAS II (RESPUESTA A WISDORM)
Por Román Alonso
Mi artículo “IU a golpe de
primarias abiertas” fue objeto de algunos comentarios. A alguno de
ellos ya respondí al pie, pero hubo varios bajo el seudónimo de
“WISDORM” (“W” a partir de ahora) que, por incidir en el
meollo de mi argumentación, prefiero comentar con un artículo
complementario, para facilitar la lectura.
Dado que W comparte múltiples
aspectos de mi artículo, me voy a centrar en los puntos de
discrepancia más relevantes.
W admite mi
afirmaciones sobre los estatutos - “ocurre lo que relatas”dice
- , pero introduce a continuación una serie de
consideraciones sobre “el contexto en el que IU cambia y por qué”.
Resumiendo y
apostillando cada uno de los cambios aducidos tendríamos:
- “un
rechazo masivo de la militancia (apreciación personal de W) al
candidato Willy Meyer” y a otros aspectos de la candidatura. O
sea que el CPF se habría equivocado al decidir la candidatura en
base los equilibrios internos de la muy plural IU, donde
efectivamente debe tenerse en cuenta diversidad federal, el peso de
las corrientes internas y los intereses estratégicos de IU. Willy
Meyer tampoco era mi candidato preferido, pero no comparto la idea de
que ante la dificultad del puzle a resolver se pretenda que la
solución pasa por puentear la ineludible negociación y volcar la
mesa de juego con unas primarias abiertas a simpatizantes.
- que Podemos
“se hizo con muchos votos simplemente vendiendo “primarias”.
W obvia “simplemente” el masivo apoyo mediático, descarado y
desvergonzado que se aplicó al podemismo.
- “la
rotura de “SUMA” el proyecto amplio donde participaba IU y
donde estaba IA por cierto, germen de Podemos”. Como si en política
no cupieran las rupturas. El acuerdo y el desacuerdo son cotidianos.
- “que
no supimos ver la parte positiva, el auténtico potencial en este
contexto de las primarias como agente movilizador del voto”. Es
decir, un aspecto que la militancia de IU “no supo ver”, cuando
votaba en la X asamblea congresual lo supera la eminencia gris del
CPF, esos que se rocían diariamente con “empoderamiento
ciudadano”. Por otra parte el agente movilizador del voto no son
las primarias, sino los medios de comunicación que sitúan la
política en su terreno y por eso “colaboran”.
- “ la
creación de plataformas ciudadanas como las Mareas” que “solo
aceptan como principio básico de funcionamiento interno las
primarias, lo que obliga a IU, si quiere participar, a reformular su
idea sobre ellas”. Centrémonos. La base del artículo que da
origen as estos comentarios es que los estatutos de IU prohiben
expresamente las primarias en IU para decidir sobre candidaturas.
Las primarias en las mareas o plataformas en que IU decida sumergirse
o participar son tema aparte. Mi opinión es que nada obligaba a IU
a sumergirse en las “mareas”. De hecho IU tuvo unos resultados
excelentes en las municipales en las localidades donde no concurrió
en mareas, excepto en casos puntuales como Madrid.
- “el
éxito de Podemos fue mayor por partir de cero y los seis diputados
conseguidos por IU eran “lo mínimo que nos habíamos marcado y el
peor resultado que nos marcaban las encuestas. Totalmente
insuficientes para la transformación del país y dar el golpe en la
mesa”. El éxito de Podemos fue sin duda espectacular, por el
apoyo mediático al ser funcional al sistema, como lo fue el PSOE en
la transición. Los resultados electorales fueron efectivamente
inferiores a lo que las encuestas nos pronosticaban meses antes. Lo
que procedería en el CPF correspondiente sería hacer un análisis
riguroso de lo ocurrido y no perder el culo ante la sacudida Podemos.
En vez del rigor para analizar los daños del edificio se optó por
pintar la fachada. Lo de la “transformación del país” y el
“golpe en la mesa” , aparte de no figurar como expectativa en
ninguna encuesta preelectoral, merece una reflexión que sobrepasa el
ámbito de artículo que nos ocupa.
- “que
IU lleva desde la IX asamblea hablando de refundación porque “sólos”
no podemos”. De acuerdo que se lleva hablando mucho de
refundación dede la esa fecha. Recuerdo que a los pocos meses
incluso se publicó por la dirección federal de IU un documento para
concretar sobre el tema, pero ni ese ni cualquier otro documento del
mismo nivel mencionó para nada las primarias abiertas. La mezcolanza
de refundación y el que “solos no podemos” también merecería
un artículo que ahora no cabe.
Con este
contexto “nuevo” encima de la mesa nos rescata W “una
resolución encabezada por Alberto Garzón que básicamente reclamaba
los movimientos que ahora está dando la organización y mandataba
para cambios profundos internos y convergencia con todo lo que en
aquel momento se movía”. Dicha resolución - desconocida para
mi y por lo tanto para la mayoría de la afiliación, dado que por
aquellas fechas era coordinador comarcal en Vigo y seguíamos al
detalle las producciones de la dirección federal. Si además es tan
importante, ¿por que no está publicada en la web de IU al mismo
nivel que los estatutos? - nos la presenta W “como justificación
del giro, pero metiéndonos de lleno en el tema de las primarias,
no se ha incumplido si no bordeado lo aprobado en la X
asamblea entorno a las primarias”.
O sea que, según W, el
espíritu de una resolución, desconocido incluso para Alberto Garzón
cuando escribió su referido artículo contra las primarias abiertas,
pesa más que los concretos artículos de los estatutos publicados en
la web de IU.
No
pertenece a este capítulo y por ello me abstengo de comentar lo que
hicieron los consejos politicos respectivos a posteriori de las
primarias abiertas antiestatutarias.
Es falso que “el “poder”
lo tienen las asambleas de base según los estatutos”. Los
estatutos establecen claramente que la competencia para cualquier
acuerdo de coalicion sobrepasa el ámbito local. Ese poder de
decisión a las asambleas locales se lo ha transferido el CPF de IU
en otro acuerdo lamentable, también antiestatutario, para dar
acogida a los hechos consumados de Ahora Madrid y ciertas mareas de
Galicia. Se trata de un tema ajeno al artículo que nos ocupa, por lo
que me abstengo de comentar los esfuerzos de EU dentro de esas
asembleas falsamente etiquetadas de “ciudadanas”, dado que
participaban en ellas poco más que cúpulas de partidos viejos o
nuevos.
Tania hace las declaraciones que menciono a 8-02-15, a pocos días de darse de baja en IU 05-02-15. Os guste o no, Tania fue bandera de los defensores de las primarias abiertas - a los simpatizantes por supuesto - por ello sí que es importante lo que diga esta ex-militante a la que ahora parece que se invitará a regresar en IUCM, aunque, vista su imputación actual, tal vez se lo piensen mejor.
Mi intención no era insultar a
Arregui. El calificativo de “podemita” se lo adjudiqué para
describir sus lamentos por no haber logrado la entente con Podemos
para las europeas del 14. Respecto a Monereo me sorprende que le
moleste la atribución de “podemita”, porque no veo otra forma de
calificar a un dirigente que está en afiliado a IU y PCE mientras
ensalza a Podemos y pide que nos pongamos bajo su estela.
Personalmente no me siento insultado cuando me etiquetan de
“comunista”.
W también considera boicot la
falta de rivales para Garzón en las primarias, rivales a los que se
exigiría además “que jugaran a ganar”, para que la
victoria de Garzón retumbara potente como un folión mediático y no
resultara lo que salió. Lo de Pedrajas fue por lo visto una
decepción. Juego extraño que a los viejos nos sorprende.
Para nada he considerado
injusta la victoria de Garzón. Simplemente explicité que, visto lo
visto, se pudo haber ahorrado todo el proceso de primarias abiertas a
simpatizantes, dado que ninguna otra persona candidata se postuló
ante el CPF que debería decidir, ni exigió unas primarias
circunscritas a la afiliación como contemplan los estatutos.
Me parece tramposa la afirmación de W, cuando afirma que “compartimos la necesidad de que la militancia sea parte activa de todas las decisiones claves que tome IU para garantizar su futuro”, porque discrepamos radicalmente. Yo soy partidario que que se respeten los que la militancia aprobó estatutariamente y W defiende lo contrario.
W también
induce a confusión al pretender marcar un territorio diferenciador
con un “creo en la convergencia”, porque no conozco a
nadie en IU que que cuestione la convergencia.
La
creencia de que “el CPF tiene
legitimidad y desarrolla lo aprobado en la X asamblea en el nuevo
contexto social” no pasa, en el
mejor de los casos, de una ilusión, un sentimiento, que se
contradice literalmente con la realidad y materialidad de los
estatutos vigentes. Estatutos con los que el CPF hizo mangas y
capirotes.
Y ya que
W me pregunta, no se a cuento de qué, por el nombre de la fuerza
política más cercana a IU, le respondo. La fuerza política más
cercana a IU es aquella que confluye con IU en lo programático y en
las mobilizaciones sociales, que nos respeta como organización
soberana y no exige que nos disolvamos en mareas, para conformar
candidaturas de consenso.
Añado
algo más. Una organización como IU también debe hacerse respetar.
En estas pasadas municipales, en muchas localidades, bastantes de
ellas en Galicia, hemos desechado la exigencia podémica de
disolución en primarias. Se hace difícil hacer comparaciones pero
es evidente que en la provincia de Pontevedra y en la comarca de Vigo
en particular hemos tenido un éxito expectacular cuantitativa y
cualitativamente sin pasar por el aro de las mareas y sin negar por
ello el exito de EU en las localidades donde EU sí se plegó a
ellas; éxito por otra parte previsible sin ese peaje “mareante”.
Como colofón, amigo W, te regalo este artículo de Carlos Martínez donde analiza magistralmente algunos aspectos que comentamos.
martes, 16 de junio de 2015
GRECIA: La respuesta dinámica del pueblo a los planes antipopulares del gobierno y de los acreedores
El 11 de junio, tuvo lugar una movilización impresionante en Atenas y otras, grandes manifestaciones del pueblo en Tesalónica y en 58 ciudades, que mandaron al gobierno de SYRIZA-ANEL, al capital y a la UE el mensaje de que las nuevas medidas antipopulares que están preparando a expensas del pueblo encontrarán fuerte oposición. Las movilizaciones de ayer, organizadas por el Frente Militante de Todos los Trabajadores (PAME), con el apoyo de 700 sindicatos y otros sectores populares, son un punto de partida para la escalada de la lucha. (máis...)
PORTUGAL: Mais de cem mil na Marcha Nacional a Força do Povo
Uma força imensa com a CDU
«Ninguém é dono dos votos dos portugueses! Está nas mãos dos trabalhadores e do nosso povo, está nas mãos deste imenso mar de vontades que aqui está e quer um País de progresso e de justiça social, na convergência dos democratas e patriotas, dar força, com a sua luta e com o seu voto, à concretização de uma política e de um governo patrióticos e de esquerda, afirmou Jerónimo de Sousa no comício que encerrou a Marcha Nacional «A Força do Povo», promovida sábado, pela CDU. (máis...)
Suscribirse a:
Entradas (Atom)



