vc


Este sitio emplea cookies de Google para prestar sus servicios, para personalizar anuncios y para analizar el tráfico. Google recibe información sobre tu uso de este sitio web. Si continúas utilizando este sitio web, se sobreentiende que aceptas el uso de cookies.

miércoles, 22 de marzo de 2017

INTERVENCIÓN DE ROMÁN ALONSO NUN ACTO DE SOLIDARIEDADE COS ESTIBADORES

INTERVENCIÓN NUN ACTO DE SOLIDARIEDADE COS ESTIBADORES

O martes, día 14 de marzo, tivo lugar un acto en Vigo organizado polo PCG en solidariedade coa loita da estiba.
Por miña parte fixen unha intervención breve como Secretario Político Comarcal. Dado que tiñamos un compromiso de tempo, limiteime a ler un texto previamente preparado. Con posteridade houbo camaradas que me pediron lles facilitara dito texto da mina intervención. Para facilitar esta transmisión aproveitei as facilidades deste blog.
Román Alonso 

TEXTO DA INTERVENCIÓN

Boas tardes.
Dende o PCG da comarca de Vigo queremos manifestar a nosa plena solidariedade coa loita dos estibadores polo seu posto de traballo.
Entre os centos de conflictos públicos ou soterrados que se viven diariamente no mundo laboral na nosa comarca este ten unha especial significación para nos e debe ser motivo de estudo polo conxunto da clase traballadora.
  • Non se está dilucidando aquí un problema de convenio no que as posicións da parte empresarial e laborarl son irreconciliables.
  • Non se está tratando aquí dun ERE ou proceso de despidos por falta de marxe de beneficio empresarial ou por quebra.
O que motiva este conflicto é a decisión do goberno de Rajoy de liberalizar o sector coa única finalidade de favorecer a unhas empresas multinacionais moi poderosas que ansían facerse con esta parte de negocio.
E quéreno facer de xeito que os postos de traballo que desempeñan os estibadores actuais non lle quedan garantidos.
  • É falso polo tanto que si os estibadores van a folga na defensa dos seus dereitos sexan culpables dos engorros económicos ocasionados.
  • É falso que a Unión Europea obrigue a privatizar e liberalizar o sector. E verdade que no Tratado de Lisboa - aprobado a espaldas dos pobos, pese ó rexeite que tivera o Tratado de Constitucional en Francia - anímase ós estados a liberalizar canto lles sexa posible, pero non obriga. Por exemplo AENA que era un monopolio público pasou a monopolio privado sen liberalización a libre competencia. O único que esixen é que as empresas estranxeiras non sexan discriminadas respecto das do propio país a hora de concertar prestacións.
Dende o PCE e PCG estamos contra a UE, porque trátase dun entramado antidemocrático concebido para prexudicar á clase obreira e beneficiar ó capital de sectores multinacionais. Pero con todo iso hai resquicios legais para facer as cousas doutra maneira.
  • Ë falso que a Comisión Europea obrigue a aprobar este RD que se leva ó Congreso este xoves. En Bélxica aprobouse en 2016 unha normativa que cumpre os criterios da UE e respecta mellor os dereitos laborais. Sobmetida a referendum obtivo un 85% de apoio dos estibadores. ¿Por qué o goberno do PP non propón unha normativa similar á de Bélxica?.
  • Onde sí se impón claramente a liberalización e no TTIP, agora parado por Trump, e no plan CETA. O 15-02-17 aprobouse no Parlamento Europeo - con apoio do PSOE, PP e C´s - o plan CETA entre a UE e Canadá1. Agora falta ser ratificado en cada un dos estados.
  • Saudamos a lointa unitaria que os estibadores están levando a cabo.
  • Temos que defender e defendemos o dereito dos estibadores a facer as folgas que precisen para defender os seus dereitos laborais. Sabemos que á dereita e ós medios do capital non lles interesan estos dereitos.
  • Temos que facer un esforzo de solidariedade explicando no noso entorno a agresión que se pretende facer ós estibadores.
  • Por ese motivo pareceunos oportuno facer actos coma este. A partir daquí temos que inundar as RRSS con mensaxes de solidariedade, desmontando as falsedades.
  • Si o facemos ben ganaremos esta batalla.
  • Dende aquí so nos queda agradecer ós membros do comité de empresa a súa presenza e desexarlle éxito na súa loita que é tamén a nosa loita a loita da clase obreira polo dereito ó traballo.
FORZA E REPÚBLICA.


1

MODELO DE MOCIÓN CONTRA A LIBERALIZACIÓN DA ESTIBA

Modelo de MOCIÓN de apoio aos estibadores e contra a liberalización do sector facilitado polo PCG da comarca de Vigo a diversos grupos municipais de Esquerda Unida e Mareas da comarca de Vigo, por si tiñan a ben presentala nos respectivos concellos.


CONTRA A LIBERALIZACIÓN DO SECTOR DA ESTIBA

D./Dña.________________ Portavoz do Grupo Municipal de _________________ no Concello de _______________, en nome e representación do mesmo, e ao amparo do establecido na normativa aplicable, eleva ao Pleno da Corporación para o seu debate a seguinte


MOCIÓN
En 2010 levouse a cabo a reforma da Lei de Réxime Económico e de Prestación de Servizos dos Portos de lnterese Xeral do Estado cun amplo apoio parlamentario, sobre a cal, a sentenza do Tribunal de Xustiza da Unión Europea do pasado 11 de decembro de 2014 obriga a España a levar a cabo determinadas modificacións legais e convencionais, provocando así a incerteza nas empresas portuarias e nas/os traballadoras/es do sector. A favor da solución do conflito xerado, nos últimos tres anos realizáronse numerosos encontros entre o Ministerio de Fomento ou Portos do Estado, a patronal do sector (ANESCO) e os sindicatos maioritarios da estiba.
Agora o Goberno do Estado pretende ,coa aprobación dun Real Decreto, levar a cabo unha reforma no sector da estiba que supoñerá un despedimento xeneralizado e a precarización do traballo a través de ETT, nunha iniciativa que só persegue aumentar as ganancias das empresas multinacionais baixo a escusa da obrigación de ter que cumprir cunha sentenza do Tribunal de Xustiza Europeo.

Dita sentenza nada ten que ver coas pretensións reais do Goberno, incluso os propios traballadores puxeron sobre a mesa unha proposta que cumpre co dictado polo tribunal pero sen poñer en risco os postos de traballo e sen levar a precariedad ao sector.
É necesario recordar que a financeira JP Morgan leva anos presionando ao Goberno para liberalizar o sector da estiba en España. Dita entidade financeira, a través da súa división Asset Management Infraestructure lnvestment Group, controla Noatum, o principal operador portuario de Europa cunha posición de liderado nos portos españois.
Con este decreto, o Goberno pretende facer de España o epicentro de servizos portuarios low cost europeos, onde as pequenas e medianas empresas estibadoras estarán condenadas xa que só haberá espazo para as máis grandes.
Por outra banda, desde boa parte dos medios de comunicación púxose en marcha unha campaña, tamén ao servizo tamén dos intereses das entidades financeiras e a patronal, demonizando aos estibadores mediante un gran número de falacias, manipulacións e afirmacións destinadas a intoxicar á opinión pública e poñela de parte do Goberno e da súa reforma.

Ante todo isto, o Concello de ______________ adopta os seguintes

ACORDOS
1.- O Concello de _____________ manifesta a súa total oposición á liberalización do sector da estiba por considerar que esta está feita a medida dos intereses das multinacionais.
2.- Declaramos que a reforma pretendida polo goberno só traducirase en máis precaridad, máis inseguridade laboral e máis ganancias para as multinacionais.
3.- Condenamos a campaña de criminalización desatada contra os traballadores e traballadoras da estiba por parte do Goberno e dos seus medios de comunicación afines.
4.- O Concello de ______________ defende que o acceso aos postos de traballo fágase con criterios obxectivos e baremados, nun proceso transparente e debidamente publicitado; pero que en todo caso calquera modificación que puidese producirse no sector da estiba neste sentido, debería procurarse por acordo negociado entre as partes.
5.- Dar traslado ao Goberno de España, ao Congreso dos Deputados, ao Ministerio de Fomento e ás organizacións sindicais con representación no sector da estiba, así como aos medios de comunicac
En xx, yy-yy-yyyy



domingo, 23 de octubre de 2016

Voten lo que quieran, que el Gobierno secreto no va a cambiar

Publicado: 22 oct 2016
 En este episodio de Keiser Report, Max y Stacy hablan del ‘doble Gobierno’ y de las filtraciones de Wikileaks que atestiguan su existencia. En la segunda mitad Max prosigue su entrevista al doctor Michael Hudson sobre su nuevo libro, ‘B de economía Basura’ y sobre los candidatos a la presidencia de Estados Unidos.(máis...)

miércoles, 19 de octubre de 2016

Noticiero del cambio de orden mundial

El precio de la pérdida de rango

por Thierry Meyssan
Washington trata de no perder terreno sin tener que desatar la Tercera Guerra Mundial para conservarlo, lo cual parece un objetivo imposible de alcanzar. Moscú le ofrece una puerta de escape en Siria y en Yemen. Pero si Estados Unidos opta por esa vía, tendrá que abandonar a algunos de sus aliados. (máis...)

lunes, 10 de octubre de 2016

Apuntes para el XX Congreso del PCE

Jovi Langa, 10 de marzo de 2016

El XIX Congreso del PCE tuvo lugar en 2013, nos hallábamos en un periodo de movilización de la clase obrera contra los efectos de la crisis. Cuando nos reuníamos para aprobar nuestros documentos eramos llamados a reforzar los piquetes de la huelga del servicio de recogida de basuras de Madrid, sirva éste ejemplo como muestra de cual era el papel que desarrollaba el partido en aquel momento concreto. Pese a la debilidad del partido en las últimas décadas, los militantes del PCE dieron lo mejor de ellos mismos por activar las diferentes luchas dando lugar a la mayor oleada de protestas desde la transición. Como consecuencia se obtuvieron en las elecciones europeas unos resultados más que dignos para IU, que multiplicaba su apoyo en votos lo que se traducía en multiplicar también su representación en el parlamento europeo. Algo grave debió ocurrir para que a día de hoy no sea IU, la fuerza electoral en la que se incluye el PCE, la que capitalice el descontento de una sociedad saqueada por las medidas impuestas por la Troika, quien lejos de dar salida a la crisis para la clase obrera, lo que asegura es que se mantenga la ganancia del gran capital. (máis...)

martes, 21 de junio de 2016

El comité de Viza convoca una huelga por el nuevo convenio

La mayoría en el comité de empresa de Viza (CIG, CC OO y UGT) ha convocado una huelga indefinida  (máis...)

V Convenio do persoal laboral da Xunta de Galiza para todas as traballadoras/es do Consorcio

domingo, 12 de junio de 2016

ASCENSO Y CAÍDA DE SYRIZA

Stathis Kouvelakis 11/06/2016
Syriza llegó al poder en enero de 2015, como un partido de la oposición política más avanzada hasta el momento contra la austeridad, esro es, el endurecimiento de las políticas deflacionarias impuestas por el eje Bruselas-Berlín-Frankfurt. Seis meses después, el gobierno de Tsipras se vio forzado a aplicar el paquete de austeridad más duro que Grecia había conocido nunca. Éste fue el resultado predecible de la contradicción encarnada en el programa de Syriza: rechazar la austeridad, pero mantener el euro. ¿Por qué fue tan incapaz Tsipras de promover el mantenimiento dentro de la UE pero fuera de la Eurozona, la posición adoptada por Suecia, Dinamarca, Polonia y otra media docena de países europeos? (máis...)

O PROBLEMA DA ÉTICA

jueves, 2 de junio de 2016

LOA A LA DIALÉCTICA


LOA A LA DIALECTICA
(Bertolt Brecht)
Con paso firme se pasea hoy la injusticia
Los opresores se disponen a dominar otros diez mil años más.
La violencia garantiza: "Todo seguirá igual".
No se oye otra voz que la de los dominadores,
y en el mercado grita la explotación: "Ahora es cuando empiezo".
Y entre los oprimidos, muchos dicen ahora:
"Jamás se logrará lo que queremos".
Quien aún esté vivo no diga "jamás".
Lo firme no es firme.
Todo no seguirá igual.
Cuando hayan hablado los que dominan,
hablarán los dominados.
¿Quién puede atreverse a decir "jamás"?
¿De quién depende que siga la opresión? De nosotros.
¿De quién que se acabe? De nosotros también.
¡Que se levante aquel que está abatido!
¡Aquel que está perdido, que combata!
¿Quién podrá contener al que conoce su condición?
Pues los vencidos de hoy son los vencedores de mañana
y el jamás se convierte en hoy mismo.


TODO CAMBIA, NADA PERMANECE IDÉNTICO ...

miércoles, 11 de mayo de 2016

¡LLAMAMIENTO AL PUEBLO BOLIVARIANO, CHAVISTA, REVOLUCIONARIO!

¡LLAMAMIENTO AL PUEBLO BOLIVARIANO, CHAVISTA, REVOLUCIONARIO!
UNIDOS NOS MOVILIZAMOS CONTRA EL FASCISMO, EL ENTREGUISMO Y LA CORRUPCIÓN
¡TODO EL PODER PARA EL PUEBLO!

jueves, 28 de enero de 2016

jueves, 14 de enero de 2016

El timo del CUPonazo y otros caballos de Troya

Que la CUP salva el “procès”, que se doblega a lo que manda el nacional-catalanismo. ¿De que nos asombramos? Acaso alguien se creyó la pose anticapitalista de la CUP. Me jode tener la razón. Pero lo que más me jode es tanta pusilanimidad y tanto aspaviento. Que la CUP apoyara finalmente un gobierno de Junts pel Síi o no, no es un problema de coherencia sino de estrategia independentista, los costes de unas nuevas elecciones habrían sido caros y la más que previsible incorporación del “EnComùisme” al proyecto no hubiera sido suficiente para conseguir esa “mayoría imposible” que ambicionan. Sigamos ingenuos que todo se andará. (ler máis...)

miércoles, 13 de enero de 2016

La Neolengua de la “nueva política”

Por Nicolás García Pedrajas
George Orwell en su novela 1984 inventó la Neolengua, una forma nueva del inglés que permitía al gobierno totalitario evitar que nadie se le opusiera porque ni siquiera existirían las palabras necesarias para expresar su oposición.(ler máis...)

miércoles, 2 de diciembre de 2015

Independentistas contra el derecho a decidir


Picha foto para continuar

jueves, 15 de octubre de 2015

Centella no repetirá en el Congreso de los Diputados

José Luis Centella, portavoz de Izquierda Unida en el Congreso de los Diputados, ha hecho público que no quiere repetir como parlamentario en las próximas elecciones generales. (máis...)

viernes, 26 de junio de 2015

IU A GOLPE DE PRIMARIAS ABIERTAS II (RESPUESTA A WISDORM)


Por Román Alonso
Mi artículo “IU a golpe de primarias abiertas” fue objeto de algunos comentarios. A alguno de ellos ya respondí al pie, pero hubo varios bajo el seudónimo de “WISDORM” (“W” a partir de ahora) que, por incidir en el meollo de mi argumentación, prefiero comentar con un artículo complementario, para facilitar la lectura.
Dado que W comparte múltiples aspectos de mi artículo, me voy a centrar en los puntos de discrepancia más relevantes.
W admite mi afirmaciones sobre los estatutos - “ocurre lo que relatas”dice - , pero introduce a continuación una serie de consideraciones sobre “el contexto en el que IU cambia y por qué”.
Resumiendo y apostillando cada uno de los cambios aducidos tendríamos:
- “un rechazo masivo de la militancia (apreciación personal de W) al candidato Willy Meyer” y a otros aspectos de la candidatura. O sea que el CPF se habría equivocado al decidir la candidatura en base los equilibrios internos de la muy plural IU, donde efectivamente debe tenerse en cuenta diversidad federal, el peso de las corrientes internas y los intereses estratégicos de IU. Willy Meyer tampoco era mi candidato preferido, pero no comparto la idea de que ante la dificultad del puzle a resolver se pretenda que la solución pasa por puentear la ineludible negociación y volcar la mesa de juego con unas primarias abiertas a simpatizantes.
- que Podemos “se hizo con muchos votos simplemente vendiendo “primarias”. W obvia “simplemente” el masivo apoyo mediático, descarado y desvergonzado que se aplicó al podemismo.
- “la rotura de “SUMA” el proyecto amplio donde participaba IU y donde estaba IA por cierto, germen de Podemos”. Como si en política no cupieran las rupturas. El acuerdo y el desacuerdo son cotidianos.
- “que no supimos ver la parte positiva, el auténtico potencial en este contexto de las primarias como agente movilizador del voto”. Es decir, un aspecto que la militancia de IU “no supo ver”, cuando votaba en la X asamblea congresual lo supera la eminencia gris del CPF, esos que se rocían diariamente con “empoderamiento ciudadano”. Por otra parte el agente movilizador del voto no son las primarias, sino los medios de comunicación que sitúan la política en su terreno y por eso “colaboran”.
- “ la creación de plataformas ciudadanas como las Mareas” que “solo aceptan como principio básico de funcionamiento interno las primarias, lo que obliga a IU, si quiere participar, a reformular su idea sobre ellas”. Centrémonos. La base del artículo que da origen as estos comentarios es que los estatutos de IU prohiben expresamente las primarias en IU para decidir sobre candidaturas. Las primarias en las mareas o plataformas en que IU decida sumergirse o participar son tema aparte. Mi opinión es que nada obligaba a IU a sumergirse en las “mareas”. De hecho IU tuvo unos resultados excelentes en las municipales en las localidades donde no concurrió en mareas, excepto en casos puntuales como Madrid.
- “el éxito de Podemos fue mayor por partir de cero y los seis diputados conseguidos por IU eran “lo mínimo que nos habíamos marcado y el peor resultado que nos marcaban las encuestas. Totalmente insuficientes para la transformación del país y dar el golpe en la mesa”. El éxito de Podemos fue sin duda espectacular, por el apoyo mediático al ser funcional al sistema, como lo fue el PSOE en la transición. Los resultados electorales fueron efectivamente inferiores a lo que las encuestas nos pronosticaban meses antes. Lo que procedería en el CPF correspondiente sería hacer un análisis riguroso de lo ocurrido y no perder el culo ante la sacudida Podemos. En vez del rigor para analizar los daños del edificio se optó por pintar la fachada. Lo de la “transformación del país” y el “golpe en la mesa” , aparte de no figurar como expectativa en ninguna encuesta preelectoral, merece una reflexión que sobrepasa el ámbito de artículo que nos ocupa.
- “que IU lleva desde la IX asamblea hablando de refundación porque “sólos” no podemos”. De acuerdo que se lleva hablando mucho de refundación dede la esa fecha. Recuerdo que a los pocos meses incluso se publicó por la dirección federal de IU un documento para concretar sobre el tema, pero ni ese ni cualquier otro documento del mismo nivel mencionó para nada las primarias abiertas. La mezcolanza de refundación y el que “solos no podemos” también merecería un artículo que ahora no cabe.
Con este contexto “nuevo” encima de la mesa nos rescata W “una resolución encabezada por Alberto Garzón que básicamente reclamaba los movimientos que ahora está dando la organización y mandataba para cambios profundos internos y convergencia con todo lo que en aquel momento se movía”. Dicha resolución - desconocida para mi y por lo tanto para la mayoría de la afiliación, dado que por aquellas fechas era coordinador comarcal en Vigo y seguíamos al detalle las producciones de la dirección federal. Si además es tan importante, ¿por que no está publicada en la web de IU al mismo nivel que los estatutos? - nos la presenta W “como justificación del giro, pero metiéndonos de lleno en el tema de las primarias, no se ha incumplido si no bordeado lo aprobado en la X asamblea entorno a las primarias”.
O sea que, según W, el espíritu de una resolución, desconocido incluso para Alberto Garzón cuando escribió su referido artículo contra las primarias abiertas, pesa más que los concretos artículos de los estatutos publicados en la web de IU.
No pertenece a este capítulo y por ello me abstengo de comentar lo que hicieron los consejos politicos respectivos a posteriori de las primarias abiertas antiestatutarias.

Es falso que “el “poder” lo tienen las asambleas de base según los estatutos”. Los estatutos establecen claramente que la competencia para cualquier acuerdo de coalicion sobrepasa el ámbito local. Ese poder de decisión a las asambleas locales se lo ha transferido el CPF de IU en otro acuerdo lamentable, también antiestatutario, para dar acogida a los hechos consumados de Ahora Madrid y ciertas mareas de Galicia. Se trata de un tema ajeno al artículo que nos ocupa, por lo que me abstengo de comentar los esfuerzos de EU dentro de esas asembleas falsamente etiquetadas de “ciudadanas”, dado que participaban en ellas poco más que cúpulas de partidos viejos o nuevos.

Tania hace las declaraciones que menciono a 8-02-15, a pocos días de darse de baja en IU 05-02-15. Os guste o no, Tania fue bandera de los defensores de las primarias abiertas - a los simpatizantes por supuesto - por ello sí que es importante lo que diga esta ex-militante a la que ahora parece que se invitará a regresar en IUCM, aunque, vista su imputación actual, tal vez se lo piensen mejor.
Mi intención no era insultar a Arregui. El calificativo de “podemita” se lo adjudiqué para describir sus lamentos por no haber logrado la entente con Podemos para las europeas del 14. Respecto a Monereo me sorprende que le moleste la atribución de “podemita”, porque no veo otra forma de calificar a un dirigente que está en afiliado a IU y PCE mientras ensalza a Podemos y pide que nos pongamos bajo su estela. Personalmente no me siento insultado cuando me etiquetan de “comunista”.
W también considera boicot la falta de rivales para Garzón en las primarias, rivales a los que se exigiría además “que jugaran a ganar”, para que la victoria de Garzón retumbara potente como un folión mediático y no resultara lo que salió. Lo de Pedrajas fue por lo visto una decepción. Juego extraño que a los viejos nos sorprende.
Para nada he considerado injusta la victoria de Garzón. Simplemente explicité que, visto lo visto, se pudo haber ahorrado todo el proceso de primarias abiertas a simpatizantes, dado que ninguna otra persona candidata se postuló ante el CPF que debería decidir, ni exigió unas primarias circunscritas a la afiliación como contemplan los estatutos.

Me parece tramposa la afirmación de W, cuando afirma que “compartimos la necesidad de que la militancia sea parte activa de todas las decisiones claves que tome IU para garantizar su futuro”, porque discrepamos radicalmente. Yo soy partidario que que se respeten los que la militancia aprobó estatutariamente y W defiende lo contrario.
W también induce a confusión al pretender marcar un territorio diferenciador con un “creo en la convergencia”, porque no conozco a nadie en IU que que cuestione la convergencia.

La creencia de que “el CPF tiene legitimidad y desarrolla lo aprobado en la X asamblea en el nuevo contexto social” no pasa, en el mejor de los casos, de una ilusión, un sentimiento, que se contradice literalmente con la realidad y materialidad de los estatutos vigentes. Estatutos con los que el CPF hizo mangas y capirotes.

Y ya que W me pregunta, no se a cuento de qué, por el nombre de la fuerza política más cercana a IU, le respondo. La fuerza política más cercana a IU es aquella que confluye con IU en lo programático y en las mobilizaciones sociales, que nos respeta como organización soberana y no exige que nos disolvamos en mareas, para conformar candidaturas de consenso.
Añado algo más. Una organización como IU también debe hacerse respetar. En estas pasadas municipales, en muchas localidades, bastantes de ellas en Galicia, hemos desechado la exigencia podémica de disolución en primarias. Se hace difícil hacer comparaciones pero es evidente que en la provincia de Pontevedra y en la comarca de Vigo en particular hemos tenido un éxito expectacular cuantitativa y cualitativamente sin pasar por el aro de las mareas y sin negar por ello el exito de EU en las localidades donde EU sí se plegó a ellas; éxito por otra parte previsible sin ese peaje “mareante”.
Como colofón, amigo W, te regalo este artículo de Carlos Martínez donde analiza magistralmente algunos aspectos que comentamos. 



martes, 16 de junio de 2015

GRECIA: La respuesta dinámica del pueblo a los planes antipopulares del gobierno y de los acreedores

El 11 de junio, tuvo lugar una movilización impresionante en Atenas y otras, grandes manifestaciones del pueblo en Tesalónica y en 58 ciudades, que mandaron al gobierno de SYRIZA-ANEL, al capital y a la UE el mensaje de que las nuevas medidas antipopulares que están preparando a expensas del pueblo encontrarán fuerte oposición. Las movilizaciones de ayer, organizadas por el Frente Militante de Todos los Trabajadores (PAME), con el apoyo de 700 sindicatos y otros sectores populares, son un punto de partida para la escalada de la lucha. (máis...)

PORTUGAL: Mais de cem mil na Marcha Nacional a Força do Povo

Uma força imensa com a CDU

«Ninguém é dono dos votos dos portugueses! Está nas mãos dos trabalhadores e do nosso povo, está nas mãos deste imenso mar de vontades que aqui está e quer um País de progresso e de justiça social, na convergência dos democratas e patriotas, dar força, com a sua luta e com o seu voto, à concretização de uma política e de um governo patrióticos e de esquerda, afirmou Jerónimo de Sousa no comício que encerrou a Marcha Nacional «A Força do Povo», promovida sábado, pela CDU. (máis...)

miércoles, 3 de junio de 2015

24M: victorias, derrotas y futuro electoral

Por Agustín Moreno
Las elecciones del 24 de mayo configuran un nuevo escenario político en el país: se produce el retroceso del bipartidismo y un giro a la izquierda. Ahora el reto está en cómo afrontar las elecciones generales de noviembre para conseguir el cambio político. Unidad y contacto con la gente como garantías para la transformación social. (máis...)